khabargozarisaba.ir
شنبه ۰۴ خرداد ۱۳۹۸ - 2019 May 25
کد خبر: ۲۳۷۳۸
تاریخ انتشار: ۱۷ شهريور ۱۳۹۵ - ۰۸:۵۲
گفت‌وگو با دیوید لووری؛ کارگردان «اژدهای پیت»؛
برای لووری و توبی هالبروکس دستیار او در نویسندگی، یک پسر به‌نام پیت (اوکس فگلی) و یک اژدها به‌نام الیوت تنها چیزی بود که از فیلم موزیکال سال 1977 لازم داشتند. این کارگردان در نشست مطبوعاتی فیلم درباره ساخت اثر خود، همکاری با رابرت ردفورد و این‌که چگونه یک آگهی تبلیغاتی بانکی بر او تاثیر گذاشت می‌گوید.

چگونه یک فیلمساز مستقل سر از استودیوی دیزنی درآورد؟

اولین ملاقات‌تان با دیزنی چطور بود؟ ایده شما چه بود؟

اولین ملاقات زمانی بود که مشغول تدوین Ain’t Them Bodies Saints بودم. دسامبر سال 2012 بود و از طریق اسکایپ با تهیه‌کنندگان صحبت کردیم. قرار بود کمی بیشتر با یکدیگر آشنا شویم. ایده ما با فیلم اصلی تفاوت زیادی داشت. فکر می‌کنم در آن زمان درباره قراردادن بستر فیلم در جنوب صحبت کردیم. فکر می‌کردم ایده خوبی است که فقط یک پسربچه را با یک اژدها در جنگل داشته باشیم. درست پس از جشنواره ساندنس به لس‌آنجلس رفتیم و با آ‌نها ملاقات کردیم. آن موقع من یک آگهی تبلیغاتی درباره یک بانک با حضور جوآنا نیوسام را دیده بودم که همچنین درباره هیزم‌شکن‌ها هم بود. توضیح نمی‌دهم مطمئن هستم بهتر است خودتان تماشایش کنید. من می‌خواستم این آگهی را با یک اژدها در آن تصور کنم.

پیش از آن‌که به همراه توبی مشغول نوشتن فیلمنامه شوید دوباره فیلم اصلی را تماشا کردید؟

تصمیم گرفتیم این کار را نکنیم. اولین چیزی که استودیو به ما گفت این بود که فیلم اصلی را تماشا نکنید. زمانی‌که بچه بودم چندبار آن‌را دیده بودم و توبی انگار که فیلم دین و ایمانش شده باشد آن‌را در کودکی می‌دید، بنابراین او خاطرات بیشتری با آن داشت. فکر کردم آن صحنه‌ای که او مشغول خوردن سیب‌ها می‌شود را در این یکی هم بگنجانیم اما احساسام می‌گفت وقتی بازسازی یک فیلم را می‌بینید که در آن به فیلم اصلی به نشانه موافقت سر تکان می‌دهد کمی دلزده‌تان می‌کند.

چگونه یک فیلمساز مستقل سر از استودیوی دیزنی درآورد؟

فقط باعث می‌شود بروید سراغ فیلم اصلی به‌خصوص اگر آن نسخه بهتری باشد.

همین‌طور است، باعث می‌شود درباره چیز دیگری که دوست داشتید فکر کنید. البته استودیو به ما گفت لازم نیست اسم اژدها را الیوت بگذارید، اما به‌نظرم فقط اسم خوبی آمد. اگر بازسازی فیلم چیز تازه و متفاوتی را پیشنهاد کند من به آن ارزش می‌دهم چراکه تجربه جدیدی خواهد شد و از طرفی قایق بقیه را هم سوراخ نخواهد کرد. دیسک فیلم اصلی را در خانه دارم و یکی از این روزها تماشایش می‌کنم اما در حال حاضر عاشق این نسخه هستم و می‌خواهم این نسخه‌ای باشد که در ذهن دارم. خوشبختانه مردم هر دو فیلم را دوست دارند، هر دو فیلم خوبی هستند و امیدوارم همه از هر دوی آنها خوششان بیاید.

انتخاب بازیگری مثل رابرت ردفورد که همچنین یک شمایل است، از چه ایده‌ای ناشی می‌شد؟ آیا فکر کردید بر ویژگی شاهانه فیلم می‌افزاید؟

کاملا. زمان نوشتن او را در ذهن‌هایمان نداشتیم. آن بخش را برای یک پیرمرد دیوانه و کمی خاص و عجیب نوشتیم. زمانی‌که صحبت از بازیگران شد ما فهرستی از آنها را که از نظر سن مناسب بودند در اختیار داشتیم. رابرت دووال را داشتیم که مناسب بود اما خب او دیگر پا به سن گذاشته، متوجه که هستید؟... بروس درن گزینه دیوانه‌وارتری بود. «نبراسکا» به تازگی اکران شده بود و من گفتم خب این یکی ایده خوبی است اما من در آن یکی پروژه با ردفورد در حال همکاری هستم و ناگهان این فکر به سرم زد که می‌تواند فیلمنامه را بخواند. همین کار را کرد و در ابتدا چندان مطمئن نبود اما از آن‌جایی‌که این هنوز هم یک کاراکتر پیر دیوانه بود تصمیم گرفتم این بخش را برای او بازنویسی کنم. و بعد از آن‌ هم دقیقا همان‌طور شد که گفتید، شما فقط به جایگاه او به‌عنوان یک اسطوره سینمایی تکیه می‌کنید و می‌گذارید وزنه سنگین را او برایتان بردارد.

ارسال به دوستان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: