khabargozarisaba.ir
جمعه ۰۳ آذر ۱۳۹۶ - 2017 November 24
کد خبر: ۳۸۵۵۷
تاریخ انتشار: ۳۰ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۰:۰۳
عباس کریمی‌ عباسی
هنرمند کیست و خبرنگار چه کسی است؟ آیا هر کس که وارد دنیای هنر یا خبر شود و از این راه ارتزاق کند هنرمند است و خبرنگار؟ و اگر هنرمند و خبرنگار باشد یعنی آدم خیلی فاخری است؟ و اگر آدم مهمی باشد یعنی باید به همه فخرفروشی کند و هر چه می‌اندیشد و می‌گوید و رفتار می‌کند صحیح است؟

پاسخ همه این پرسش‌ها یک «نه» بزرگ است. همان‌طور که در حرفه‌های دیگر شاهد هستیم افرادی در هر شغل وجود دارند که مایه ننگند و خیلی‌ها هم در همان شغل الگوی مباهات. برای مثال پزشکی داریم که همه بیمارانش را از فقیر و غنی به یک چشم می‌بیند و گاه از دستمزد عمل جراحی خود نیز می‌گذرد و پزشکی داریم که راضی نیست مریض رو به موت بی‌پول را ویزیت کند.

هنرمندان و خبرنگاران هم همین هستند. همان‌قدر که هنرمندنما داریم، خبرنگارنما داریم و تشخیص این دو از هم موارد مختلفی دارد که یکی از آن‌ها تسلط و تجربه حرفه‌ای است. اما مهم‌تر از آن اخلاق نیکو و گفتار به‌قاعده است. مشکلی که متاسفانه ریشه تاریخی دارد و کمتر به آن توجه می‌شود این است که احترام امری دوسویه است و یک‌طرفه نمی‌شود قابل احترام شد. این طبیعی نیست که به کسی بی‌احترامی کنیم و توقع داشته باشیم از او احترام ببینیم. ضمن این که به قول شاعر «هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد.»

مورد اخیری که پیرامون جدال بین یک بازیگر تلویزیونی و در ادامه هوادارنش اندکش با برخی خبرنگاران پیش آمد و به اعتراض گسترده جامعه رسانه‌ای انجامید سه دلیل اصلی داشت. دلیل اول فقر اطلاعاتی بازیگر مذکور از تفاوت خبرنگار و منتقد بود که خود از نبود شناخت برای تمییز بین نشست رسانه‌ای و جلسه نقد و بررسی به وجود آمد. دلیل دوم رعایت نکردن آداب معاشرت لازم بود، چرا که وی پاسخ پرسشی را داد که از فرد دیگری پرسیده شده بود ضمن این‌که موارد پرسش نیز به وی ارتباطی نداشت و باز هم به قول شاعر «تا نپرسندت مگوی». اما سومین دلیل توهین به خبرنگاری است که در جهت تذکر تفاوت جلسه نقد و بررسی با نشست رسانه‌ای به وی برآمده بود و صفت خمار به وی اطلاق شد.

همه این‌ها می‌توانست به وجود نیاید اگر هنرمند محترم ما توجه می‌کرد که این خبرنگاران در حال انجام وظیفه هستند و همان‌طور که وی برای بازیگری باید تمرکز و آرامش و فرصت داشته باشد خبرنگاران نیز باید شتاب و زرنگی و طرح پرسش بموقع داشته باشند و این پرسش‌ها سوالات نقد و بررسی نیست بلکه جنبه خبری دارد. البته بین خبرنگاران افرادی هستند که تاکنون لای یک کتاب ولو تخصصی را هم باز نکرده‌اند یا به‌دلیل روابط ناسالم وارد رسانه شده‌اند و از این دست افراد بین هنرمندان نیز به‌وفور هست. اما این موضوع دلیل توهین همگانی و بدتر از آن، پشتیبانی کورکورانه بازیگران دیگر از اشتباه همکارشان نمی‌شود.

خبرنگاران و هنرمندان کم‌سواد کم نیستند اما خبرنگاران و هنرمندان باسواد هم بسیارند و خیلی از همین خبرنگاران آثار هنری مختلفی دارند که به‌دلیل نوع شغلشان جدی گرفته نشده و به پای حرفه خود سوخته‌اند.

این مهم نیست که شغلمان چیست. آنچه اهمیت دارد عنوان و ظاهر و لباس نیست بلکه اخلاق و رعایت آداب معاشرت و احترام متقابل به یکدیگر است وگرنه باز هم به قول شاعر: نه هر که سر بتراشد قلندری داند...

ارسال به دوستان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: