khabargozarisaba.ir
شنبه ۳۰ دی ۱۳۹۶ - 2018 January 20
کد خبر: ۴۱۲۴۹
تاریخ انتشار: ۱۱ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۸:۵۱
عادل تبریزی از «گیجگاه» و جشنواره شهر به «صبا» می‌گوید:
عادل تبریزی، کارگردان و تهیه‌کننده‌ای است که با فیلم «اول پاییز» در دوره ششم جشنواره فیلم شهر حضور دارد. این کارگردان و تهیه‌کننده علاوه بر فعالیت و کارنامه درخشانی که در عرصه فیلم کوتاه دارد، مقام دستیار کارگردان را در کنار کارگردانانی چون مسعود کیمیایی، داریوش مهر جویی، ‌هاتف علیمردانی، رضا درمیشیان، علیرضا امینی و کارگردان‌های دیگری از سینمای ایران را برعهده داشته است. او چندی پیش پروانه ساخت اولین فیلم خود را با نام «گیجگاه» دریافت کرد که به‌دنبال تولید آن است. به‌مناسبت حضور فیلم کوتاه «اول پاییز» در جشنواره فیلم شهر گفت‌و‌گویی را با وی داشته‌ایم که خواندن آن خالی از لطف نیست.


جشنواره بین‌المللی فیلم شهر از جشنواره‌هایی است که به حوزه داستانی اهمیت می‌دهد و بخشی از این جشنواره به فیلم‌های داستانی اختصاص دارد. دلیل این اهمیت را در چه می‌دانید؟

وقتی اسم جشنواره به میان می‌آید آن‌هم در اندازه بین‌المللی! یقینا باید به این حوزه ویژه، نگاه شود! فیلم‌های کوتاه داستانی مهم‌ترین منبع برای شناخت خلاقیت و آگاهی از بستر سینمایی یک کشور است. به‌نظرم سینمای کوتاه داستانی منبع اصلی برای پژوهش جامعه‌شناسی و رفتارشناسی یک کشور به حساب می‌آید زیرا در این حوزه نگاه خلاقانه‌تر و بی‌پروا‌تری نسبت به شرایط اجتماعی وجود دارد. فیلمسازان کوتاه داستانی نگاه عمیقشان به حوزه‌های مختلف در محبس جشنواره‌هاست و این بزرگ‌ترین معضل است که این نگاه ژرف و هوشمندانه شرایط و بستر دیگری برای بررسی ویژه‌تری ندارد. به‌نظرم می‌توان به حدیث نفس زمانه از طریق کالبد شکافی سینمای کوتاه برسیم.

این جشنواره باعنوان بین‌المللی برگزار می‌شود. حال باتوجه به این موضوع این عنوان را چطور ارزیابی می‌کنید؟

می‌توان با نمایش فیلم‌ها با زیرنویس انگلیسی، شرایط خوبی را برای دیده شدن کلیه آثار فراهم کرد. فیلمسازان حاضر در جشنواره باید با مدیریت درست جشنواره بتوانند با مهمانان خارجی ارتباط برقرار کنند. اما ارزیابی‌ام از حوزه بین‌المللی جشنواره چندان مثبت نبوده و هر آنچه که اتفاق نام‌گذاری می‌شود بیشتر در حوزه ملی بوده است.

اهمیت بین‌المللی‌بودن یک جشنواره در چیست و چه مزایایی دارد؟

اهمیت زمانی معنا پیدا می‌کند که تمامی فیلمسازان حاضر در بخش‌های مختلف به‌خصوص مهمانان فیلمساز از نقاط دور کشور بتوانند آثارشان را در یک مسیر درست، به پخش بین‌المللی برسانند وگرنه تنها چیزی که می‌ماند یکسری عکس‌های یادگاری مدیران با مهمان‌های خارجی است!

آیا این اهمیت باعث جذب مخاطب و حضور در جشنواره می‌شود؟ چرا؟

خیر؛ جذب مخاطب فیلم کوتاه در گرو داشتن عنوان بین‌المللی‌برای یک جشنواره نیست. جذب مخاطب در گروه آن است که به یک ساختار حرفه‌ای و منظم در تولید و پخش فیلم کوتاه برسیم تا مخاطب با تماشای فیلم کوتاه حرفه‌ای بتواند با این حوزه ارتباط حرفه‌ای برقرار کند.

ثمره آگاهی از ادبیات و تاثیراتش در فیلمنامه این‌گونه از فیلم‌های کوتاه چیست؟

ادبیات و سینما درهم تنیده شده‌اند. هر آنچه که از آگاهی می‌آید از بستر ادبیات برمی‌خیزد. دانش، فهم و نگاه سینمایی فیلمساز یقینا در گرو ارتباط با این حوزه است.

در مورد انتخاب سوژه فیلم داستانی «اول پاییز» بگویید.

این سوژه از بحرانی‌ترین مسائل مطرح در جامعه است. زن سرپرست خانوار، بلوغ و یاغی‌گری یک نسل! «اول پاییز» از تفاوت دونسل می‌گوید. از بحران بلوغ نسل جوان این دوران که یاغی‌گری خطرناکی درونشان فعال است.

نگاه شما به فیلمنامه در ساخت فیلم فیلم‌های داستانی چگونه است و تا چه اندازه به فیلمنامه وفادار است؟

فیلمنامه اصل ماجراست. مگر می‌شود بدون فیلمنامه سینما ساخت. صددرصد فیلم براساس فیلمنامه ساخته می‌شود.

در حین ساختن فیلم کوتاه «اول پاییز» با چه مشکلات فنی و اجرایی مواجه بوده‌اید؟

مشکلات از آن‌جا شروع می‌شود که میدان فیلمسازی کوتاه در این دوران حرفه‌ای نیست. حرفه‌ای از این جهت که باید دو ماه وقت بگذارید و عمرتان را به آن فیلم کوتاه هدیه دهید! با آگاهی اقتصادی که حتی برای هزینه‌های روزمره‌تان پولی باقی نخواهد ماند. این عرصه از آن جهت حرفه‌ای نیست که حرفه‌ای‌ترین دوستان را کنارتان جمع می‌کنید و شرمنده‌شان هستید که یا دستمزد نمی‌دهید و یا در شأن هنر و رفاقتشان دستمزد نمی‌دهید! فیلمسازی فیلم کوتاه از آن جهت حرفه‌ای نیست که وقتی نام فیلم کوتاه در جامعه می‌آید شما را جدی نگرفته و با شما همکاری نمی‌کنند. حرفه‌ای از آن جهت نیست که تمام تلاش‌هایتان در مسیر نامعلومی قرار می‌گیرد که آیا روح و منزلت اثرتان برای شما فرجام خوبی را به‌همراه خواهد داشت؟ «اول پاییز» با رفاقت ساخته شد. رفیقانی که عمر و جوانی را به سینما هدیه کردند اما هنوز هم در مسیر نامعلومی قدم برمی‌دارند. عوامل کارم با پیشکش عشق به من، امیدی دیگر ساختند.

این فیلم داستانی با چه رویکردی از نظر محتوا نسبت به فرم آن طراحی شده است؟

جانبداری از یک نسل با میزانسن و رسیدن به لوکیشن مناسب برای ایجاد روح دراماتیک اثر، مهم‌ترین وجهه هماهنگی فرم و محتوا در این فیلم است.

در کارگردانی این فیلم داستانی، چه نکاتی حائز اهمیت بوده است؟

حذف منیت کارگردان در کارگردانی اثر، مهم‌ترین تجربه‌ام بوده که بتوانم راوی خوبی برای مخاطب باشم. شکل بازیگردانی از یک نسل موقر، ساکن و یک نسل یاغی‌گر پر تلاطم، کار سختی بود. عکس گرفتن از غروب خورشید در هوای ابری و در دریایی طوفانی کار سختی است. دو جنس بازی و اهمیت‌دادن به فضاسازی مختص به‌خود به‌دور از نگاه واقعگرایانه در «اول پاییز» برایم ریسک بزرگی بود.

مخاطب با دیدن این فیلم چه پیامی را از فیلم دریافت می‌کند؟

به‌دنبال پیام دادن نیستم. «اول پاییز» برایم طرح یک هشدار بزرگ است.


رضا پورزارعی


ارسال به دوستان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: