khabargozarisaba.ir
پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷ - 2018 October 18
کد خبر: ۴۱۳۳۴
تاریخ انتشار: ۱۴ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۹:۳۸
رضا آقایی:
«درباره جشنواره شهر بايد بگویم كه من در افتتاحيه حضور داشتم و سطح كيفي جشنواره را خيلي بالا ديدم و تبريك مي‌گویم.»
رضا آقايي دارای مدرک کارشناسی عکاسی است. او كار در سينما را با دستياري از سال٨٢ شروع كرده است و تاکنون در مقام کارگردان فيلم‌‌های كوتاه «عروسكها نمي‌ميرند»، «سگ»، «مثل هيچكس»، «پيك‌نيك»، «خداوند در همين نزديكي است»، «بودن يا نبودن» و «دايره» را ساخته است و تاکنون تجربه حضور در چندین جشنواره داخلی و خارجی را داشته است.وی با فیلم «عینک» در بخش ویدئویی جشنواره شهر شرکت کرده است. به این بهانه با وی به گفت‌وگو نشستیم.

داستان و طرح فیلم «عینک» از کجا کلید خورد؟

اگر بگویم كه موضوع ساخت اين فيلم همه برآمده از احساسات خودم بوده اغراق نكرده‌ام و كاري است كه چندين سال در تلاش براي ساختنش بودم، ايده اول براي ساخت یک فیلم كوتاه بود كه سال٨٩ هم استارتش را زدم حتي دو سکانس هم برداشت كردیم ولي ديدم اين فيلم قابليت اين را دارد كه به‌صورت داستاني بلند ساخته شود و اصلا خاصيت پلان‌هايي كه در ذهن من است كوتاه نيست و ليكن شاخ و برگ‌هايي كه در فيلم به آن پرداختم با ايده كوتاه اوليه كاملا تفاوت دارد و درنهايت ٧٥دقيقه فيلم با عنوان «عينك» ساختم.

كليت كار از داستانك‌هايي شكل گرفت كه بعضي از آن‌ها واقعيت داشت و بقيه داستان‌هايي بود كه به آن‌ها پرداختيم تا روند كلي داستان را در مسير منطقي پيش ببريم.

هرچند كه در اين فيلم هم كار کردن و هم بازي گرفتن از سه بازيگر خردسال نقش اول كار بسيار دشواری بود ولي خدا را شكر همه چيز به‌خوبي پيش رفت و اميدوارم تماشاگران هم از ديدن اين اثر لذت ببرند.

می‌خواستید در فیلمتان بیشتر سختی دو کودک ایرانی را در شهر تهران نشان دهید یا سختی زندگی کودکان افغانی در تهران را؟

در اين فيلم من مستقل كار كردم و امرار معاش بچه‌‌ها را نمايش دادم ولي اين‌كه سختي خاصي باشد نه. بالاخره همه افراد در زندگي‌شان سختي‌هايي دارند ولي تلاش براي چيزهايی كه به آن‌ها اعتقاد دارند خيلي مهم است و اين‌كه دو کودک با انگيزه بزرگي كه در ذهنشان دارند براي اهدافشان واقعا تلاش مي‌كنند و به آن‌ها مي‌رسند و حالا در اين مسير با يك کودک افغان آشنا مي‌شوند كه او هم هدف‌هایی دارد و تلاش مي‌كند و او هم به‌خاطر مشكل پدرش به ايران آمده و واقعا با وجود سختي‌هايي كه دارد براي اهدافی که دارد تلاش مي‌كند و براي من مهم اين بود كه به بيننده نشان دهم اين بچه‌‌ها به هدفشان مي‌رسند. درواقع جنگيدن با سختي‌هاي زندگي براي رسيدن به هدف و كم نياوردن در اين مسير مهم‌ترين هدفي است كه اين فيلم دنبال مي‌كند.

فیلم شما در بخش ویدئویی جشنواره حضور دارد ولی قالبی سینمایی دارد. چرا به‌دنبال پروانه سینمایی آن نرفتید؟

راجع به اين‌كه ما مجوز ويدئويي گرفتيم درحقيقت تلاشمان براي مجوز سينمايي بود و حتي از ابتدا با آقای باكيده صحبت كرده بوديم كه مجوز سينمايي باشد ولي متاسفانه نشد و يكي از دلايل نارضايتي من همين است كه ويدئويي گرفتيم. ولي اميدوارم كه فيلم تبديل به سينمايي شود چون اين فيلم تمام قابليت‌هاي يک كار سينمايي را دارد تا ويدئو. حتي مديومي هم كه كار كرديم سينماست و به‌لحاظ كمّيت و كيفيت مشاهده خواهيد كرد كه تمام پارامترهاي یک فیلم سينمايي را دارد ولي يک سري مشكلاتي هم است كه دوستاني كه در ارشاد هستند بايد بيان كنند.

به‌تازگي شنيدم كه ورود كارگردانان فيلم اولي براي مجوز سينمايي راحت‌تر شده است ولي اميدوارم راه براي كساني مثل من كه فيلم را ساخته‌اند هموارتر شود، حداقل اگر دوستان در ارشاد مي‌بينند یک فیلم قابليت بالایی دارد و امكان تبديل شدن به سينمايي را دارد، موافقت کنند.

درمورد فضای فیلمتان بگویید و این‌که چگونه ساخته شد؟

درمورد چگونگي ساخت فيلم بايد بگویم كه من سعي خود را كردم كه تمام گروه را جوانان انتخاب كنم همه خوب و یک‌دل بودند و فضاي كار را دوست داشتيم چون اين همدلي و همرنگي در روند كار بسيار كمك مي‌كند. فقط مشكل كار اين بود كه در فصل زمستان بوديم و هوا به‌شدت سرد بود و كنترل اين سه کودک در پشت‌صحنه از آن‌جایی‌که هم خيلي شيطنت داشتند واقعا كار سختي بود و از آن‌جایی‌كه ما ده دوازده جلسه در غرب تهران فيلمبرداري داشتيم به‌مراتب اين منطقه سردتر بود هماهنگي‌‌ها مشكل‌تر بود و روند كندي را داشتيم به‌طوري‌كه ٩٠درصد ادامه فيلم را در شهرستان پيشوا گرفتيم و به‌خوبي پيش رفت. گروه توليد و تداركات پيشوا هم در اين روند خيلي موثر بودند.

نظرتان در مورد جشنواره فیلم شهر و کیفیت آن چیست؟

درباره جشنواره شهر بايد بگویم كه من در افتتاحيه حضور داشتم و سطح كيفي جشنواره را خيلي بالا ديدم و تبريك مي‌گویم.

اصلا نيازي نيست که من بگویم. چون به هر حال دوستاني كه شركت كردند همه اثرات برجسته دارند و اين نشان مي‌دهد كه كيفيت جشنواره بسيار بالا است.

همين‌طور خدمت دبير جشنواره و تمامي عزيزاني كه در اين جشنواره تلاش مي‌كنند خسته‌نباشيد مي‌گویم و كمال تشكر را دارم.

اميدوارم سال‌هاي بعد با قدرت بيشتر به‌عنوان جشنواره‌اي كه در تمام دنيا شناخته‌شده باشد، برگزار شود.

آيا وجود اين همه جشنواره مي‌تواند كمكي به فيلمسازان جوان بكند؟

قطعا وجود جشنواره‌‌ها بسیار كمك مي‌كند. همين كه من اولين فيلم بلندم با شركت در اين جشنواره انتخاب شده است افتخار بزرگي براي من است كه بزرگان زيادي فيلم من را مي‌بينند و همين روابط و آشنايي‌‌هاست كه به ادامه اين صنعت كمك مي‌كند.

حرف آخر؟

ديدن اين فيلم را به همه به‌ویژه كودكان زير١٢سال توصيه مي‌كنم. در آخر هم جا دارد از همه دوستاني كه به ما كمك كردند كمال تشكر را داشته باشم. همچنين از سرمايه‌گذار كار هم كه آقاي حسن رحبي‌موحد هست و بدون هيچ چشمداشتي و با جان و دل وارد اين عرصه شد و سرمايه‌گذاري كرد، تشكر ويژه دارم. واقعا جاي چنين آدم‌هاي بزرگي در سينماي ما كم‌رنگ است. اميدوارم كاري كنيم كه سرمايه‌گذاران بخش خصوصي وارد این عرصه شوند.


رضا پورزارعی


ارسال به دوستان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: