khabargozarisaba.ir
جمعه ۰۱ تير ۱۳۹۷ - 2018 June 22
کد خبر: ۴۹۵۶۵
تاریخ انتشار: ۲۲ دی ۱۳۹۶ - ۱۴:۱۸
حمید گُلی خبر داد:
فعالیت های سازمان صدا و سیما با اضافه کردن شبکه ها به وضعیت مطلوب نمی رسد.
حمید گُلی یکی از عموهای فیتیله ای است که آخرین برنامه تلویزیونی ای که حضور داشته، «بهترین شو» نام دارد. مسابقه استعدادیابی ویژه کودکان و نوجوانان که با حضور او، محمد مسلمی و علی فروتن از شبکه دو سیما پخش شد. توجه و کشف استعدادهای ویژه کودک و نوجوان از جمله اهدافی بود که برای این برنامه ذکر شده. در مرحله اول این مسابقه حدود ۱۲۰ نفر انتخاب شدند و رقابت میان این افراد که واجد استعدادهای متنوع  هنری، ورزشی، علمی و ... هستند، صورت گرفت.
گُلی این روزها نمایش «چتر سفید» را تا 26 دی ماه در تالار هنر روی صحنه دارد.
با این مجری محبوب بچه ها درباره وضعیت این روزهای تلویزیون گفت و گویی داشته ایم که می خوانید:
گُلی درباره فعالیت اخیرش در تلویزیون به صبا، گفت: قرار است قسمت دوم «بهترین شو» را کار کنیم. هنوز زمانش مشخص نشده است. علیرضا آقایی تهیه کننده برنامه می خواهد دیگرانی را نیز دعوت به این برنامه کند.
او درباره برنامه های کودک و نوجوانی که در حال پخش است و معیار ارزیابی سازمان صدا و سیما برای پخش این برنامه ها توضیح داد: ارزیابی کردن فعالیت هایی که عزیزان و دوستان هنرمندم در شبکه های مختلف سیما انجام می دهند دور از انصاف است. این روزها سازمان صدا و سیما همه کارها را با اسپانسر می خواهد. آوردن اسپانسر را هم به عهده افرادی گذاشته که می خواهند فعال باشند و تولید کنند. نمی گویم حضور اسپانسر ناخوشایند و نامطلوب است. به هرحال کسی که به عنوان اسپانسر و سرمایه گذار می آید نظراتی دارد که گاهی با خط تولید برای جریان کار تلویزیونی مخصوص کودکان یا همخوانی ندارد یا انطباق پیدا نمی کند. این روند دوستان تولیدگر ما را به سمتی می برد که علاقه مند نیستند. این باری است که در زمان حاضر روی دوش تولیدکننده های کودک و نوجوان آمده است.
وی در ادامه افزود: به نظرم سازمان برای این جریان باید یک برنامه ریزی انجام دهد و این بار را بردارد، چون کیفیت کار زیر سئوال می رود. خیلی از دوستانی که زمانی فعال بودند، غیرفعال شدند و امکان کار کردن برای شان نیست. این به نظرم مخاطره آمیز است. از یک سمت دائم می گوییم به فکر نسل خودمان باشیم و مراقبت کنیم که تولیدات خارج از کشور روی بچه ها اثر منفی نگذارد و از سمت دیگر جای خالی ایجاد می کنیم، بعد توقع داریم بچه های ما مورد هجوم تولیدات خارج از ایران نباشند. ما یا تولیدی نداریم یا تولیدات مان کم است و این اثر نامطلوب و منفی می گذارد. این فضایی است که در حال حاضر هست و تمهیداتش هم دست دوستان تولیدگر نیست، دست مدیران و مسوولانی است که در رده های بالا هستند که می توانند تصمیم مناسب تری برای تولید کار کودک در سیمای جمهوری اسلامی بگیرند.
این مجری کودک و نوجوان درباره اضافه شدن شبکه های «پویا» و «امید» و روند برنامه های کودک در این دو شبکه خاطرنشان کرد: اضافه کردن شبکه ها شاید کار خوبی باشد، ولی بحث سر این است که جامعه مخاطبان چقدر با این شبکه ها در ارتباط است؟ فرضا ما به جای دو شبکه، 10 شبکه کودک یا تولیدات مختلف در شبکه های مختلف داشته باشیم، آیا به همان اندازه مخاطب هم داریم؟ بچه های ما چقدر با این شبکه ها ارتباط گرفته و این برنامه ها را می بینند؟ آیا دیدن این برنامه ها از سر ناچاری است و مجبورند؟ یا آن قدر تولیدات شبکه ها خوب است که بچه ها دست به انتخاب می زنند؟ انتخاب کردن امر مهمی است که از سر میل می آید، نه از سر ناچاری. به نظرم این جامعه آماری را باید از بیرون رصد کرد تا ببینیم چقدر مخاطب با شبکه ها در ارتباط و در حال رفت و آمد است و یکسویه نیست؟اینکه مخاطب از شبکه های پویا یا شبکه هایی که مربوط به خودش است چه انتظاراتی دارد و این انتظارات تا چه حدود برآورده می شود؟
 او در ادامه گفت: از این منظر می توانیم بفهمیم چه تعداد از جمعیت کودک و نوجوان ما با دو شبکه جدید ارتباط برقرار کردند، چه خاستگاه هایی دارند و تا چه میزان به آنها پاسخ داده می شود و چه تولیداتی صورت می گیرد. من در جایگاهی نیستم که بگویم این آمار وجود دارد یا خیر. درباره این مسئله باید تحقیق کرد. احساسم این است که فعالیت های سازمان با اضافه کردن شبکه ها به وضعیت مطلوب نمی رسد، چون بچه های ما انگار جدا شده اند! حضور دیوایس ها و اپلیکیشن ها و دسترسی های مختلف، بچه ها را به سمت و سوی دیگری برده. کار تبلیغی لازم دارد تا بچه ها را برگردانیم و بگوییم این تولیدات مان است تا ارتباط گیری و معطوف کردن به برنامه هایی که مختص شان در کشور تولید می شود، ایجاد شود. اینها به دلیل همین فاصله ای است که ایجاد شده و برگرداندنش کار دارد و ساده نیست.
کارگردان نمایش «چتر سفید» درباره تفاوت نسل امروز با گذشته توضیح داد: این دگردیسی طبیعی است. در اینکه بچه های امروز قدری با گذشته تفاوت دارند شکی نیست، اما تولید محتوای خوب را هم نمی توانیم در نظر نگیریم. یعنی بگوییم چون بچه ها تغییر کردند ما برنامه هایی بسازیم که به فرض با ذائقه شان جور درآید تا سریع ما را انتخاب کنند. بخشی از وظیفه ما تغییر ذائقه است. باید مطالبات امروز را پیدا کنیم، اینکه کدام درست و کدام کاذب است و براساس آن معیار تولیداتی جدیدتر با کیفیت بهتری داشته باشیم. کیفیتی که می گویم منظورم این نیست که با کشوری مقایسه شود. کسانی که در کشور هستند باتجربه و خلاق اند. ما در کشورمان نویسنده، کارگردان، بازیگر، طراح دکور و لباس و آنچه که مربوط به تولیدات داخل است را در یک سطح مناسب و مطلوب موجود داریم. بحثِ به کار گیری این موارد مطرح است. اگر این اتفاق بیفتد و پایداری داشته باشیم و ارتباط مان را با مخاطب برقرار کنیم، رویکرد برگشت به دیده شدن برنامه های داخلی پیدا خواهد شد. به عنوان مثال برنامه خندوانه ظرف سه- چهار سال گذشته در همین فضا روی آنتن آمده در شبکه نسیم که جدید بود و جای خودش را پیدا کرد.این نشان می دهد تولیدات می توانند در یک فضای مناسب، مخاطب خودشان را جذب کنند، ارتباط بگیرند و به خواسته شدن تبدیل شوند. مخاطب برنامه باید بتواند نقد کند، پیشنهاد و نظر دهد. ما غیر از این چه می خواهیم؟
وی در پایان گفت: در فضایی که همه دنیا در تلاش است که کودکان شان را به آن شکلی که فکر می کنند بار بیاورند، ما هم باید تلاش کنیم  بچه های خودمان را در بستر فرهنگ سلامت، ملی، ارزشی و دینی تربیت کنیم تا آنها بتوانند در شرایط انتخاب، بهترین ها را برگزینند، نه در شرایطی که چیزی نیست و مجبورند چیزی را از سر ناچاری انتخاب کنند. فرقی نمی کند که این انتخاب، خارجی یا داخلی باشد، چون جبری است و انتخابی نیست! اگر فضا مناسب باشد قطعا بچه ها خوراکی را انتخاب می کنند که با جریان روحی و فرهنگ داخل کشور، زبان و ملیت شان تناسب داشته باشد. حالا کارهای خارجی را هم می بینند و وسعت دید پیدا می کنند، ولی شاید جزو علایق و انتخاب های شان نباشد.
ارسال به دوستان
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: