khabargozarisaba.ir
چهارشنبه ۲۸ شهريور ۱۳۹۷ - 2018 September 19
کد خبر: ۵۴۶۰۵
تاریخ انتشار: ۲۳ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۵:۳۹
شهرام عبدلی:
در «سر دلبران» موضوعاتی مثل روابط خانوادگی و ارتباطاتی که میان مردم کوچه و محله حاکم است، و این‌که پایگاهی به‌عنوان مسجد در قصه وجود دارد و اعمالی به‌جز عبادت و نماز و روضه در آن انجام می‌شود

 شهرام عبدلی؛ بازیگر تلویزیون و سینما که فعالیت خود را از اواخر دهه70 با حضور در سریال‌هایی چون «همسفر» و «خط قرمز» ساخته قاسم جعفری آغاز کرده و در آثاری چون «آدمخوار» و «خون‌بها» به کارگردانی جواد مزدآبادی، «شکر تلخ» به کارگردانی احمد کاوری، «نابرده رنج» به کارگردانی علیرضا بذرافشان و «تکیه بر باد» و «فاخته» به کارگردانی محمود معظمی، ایفای نقش کرده است.

سریال «سر دلبران» به تهیه‌کنندگی محمدرضا شفیعی و کارگردانی محمدحسین لطیفی که برای پخش در ماه رمضان امسال در نظر گرفته شده و این روزها به روی آنتن شبکه یک سیماست، آخرین اثر تلویزیونی شهرام عبدلی است؛ او در این سریال با بازیگرانی چون جهانبخش سلطانی، اسماعیل محرابی، جعفر دهقان و برزو ارجمند هم‌بازی است.

شهرام عبدلی درباره چگونگی حضورش در سریال «سر دلبران» با روزنامه «صبا» گفت‌وگو کرد.

چرا در سال‌های اخیر کم‌کار شده‌اید و مانند قبل پرکار نیستید؟

دلیل این اتفاق برای خودم هم مشخص نیست. اما مسئله این است که تنها چند کارگردان در تلویزیون پرکارند و عوامل و بازیگران خودشان را دارند. اگر به تیتراژ سریال‌ها توجه کنید به این موضوع پی خواهید برد وگرنه ما تغییری نکرده‌‌ایم و از آنچه بوده‌‌ایم بهتر شده‌‌ایم و طی این سال‌ها تجربیات زیادی کسب کرده‌ایم.

یعنی وضعیت موجود را نوعی باندبازی می‌دانید؟

نمی‌دانم این وضعیت قبلأ نیز وجود داشته یا نه، اما در حال حاضر این‌گونه است و باندبازی‌‌های مرسوم به تلویزیون نیز نفوذ کرده و همان‌طور که گفتم چند کارگردان با بازیگرانی مشخص در طول سال به تولید اثر می‌پردازند و مدام تکرار می‌شوند.

به‌عنوان بازیگر این وضعیت را چقدر برای تلویزیون مضر می‌بینید؟

همان اتفاقی که در سینما افتاده در تلویزیون نیز رخ می‌دهد و اصلا مورد عجیبی نیست.

از چه اتفاقی حرف می‌زنید؟

همان لابی‌گری‌‌های مرسومی که سال‌هاست بر سینما حاکم است در تلویزیون نیز به وجود می‌آید. اگر در طول سال به فیلم‌های روی پرده نگاه کنید خواهید دید به‌جز یکی دو اثر، بقیه آن‌ها با شکست مواجه می‌شوند؛ به این دلیل که این آثار با چند بازیگر تکراری و همیشگی تولید می‌شوند. مردم چقدر باید فلان بازیگر و دیگر بازیگران را به روی پرده ببیند؟! به‌خصوص با وضعیت اقتصادی امروز که باعث می‌شود مخاطبان پیش از دیدن فیلم فکر کنند و دودوتا چهارتا کنند، تا به این ترتیب درست خرج کرده باشند.

به این ترتیب بازیگرانی که سال‌ها جلوی دوربین رفته‌اند، آسیب می‌بینند و می‌توان گفت به آن‌ها ظلم می‌شود.

بله. اتفاقاً امروز عکسی از آقای محب‌اهری دیدم که تنم لرزید و شوکه بودم. مگر حسین محب‌اهری که این روزها بیمار است بازیگر کوچکی است و کم زحمت کشیده که باید در این وضعیت باشد و کار نکند!؟ آن‌هم در حالی که این همه فیلم و سریال ساخته می‌شود. این آثار را چه کسانی بازی می‌کنند؟ چه کسانی بر این وضعیت نظارت دارند و چه کسی تعیین می‌کند که چه کسی سر کار باشد و چه کسی نباشد؟ این درست نیست که عوامل و بازیگران آثار مختلف، تکراری باشند و بقیه بیکار بمانند.

بله، متاسفانه خیلی از بازیگران حرفه‌ای و قدیمی بیکار هستند.

تلویزیون یک سری آدم را پرورش داده و آن‌ها را وارد این عرصه کرده و جالب این است که ما داریم از قوانین تلویزیون پیروی می‌کنیم و در زندگی خصوصی نیز تابع همین قوانین هستیم و از لحاظ اخلاقی نیز به قوانین موجود پایبندیم. به نظرم مسئولان باید بدانند که کدام اشخاص به قوانین تلویزیون پایبند هستند و در جریان باشند که چه کسانی بیرون از تلویزیون رفتارها و منشی متناقض دارند.

برویم به سراغ سریال «سر دلبران»، چه شد که در این پروژه حضور پیدا کردید؟

با آقای محمدرضا شفیعی سال‌ها همکاری کرده‌ام و حضور آقای محمدحسین لطیفی کارگردان سریال نیز مزید بر علت بود زیرا همیشه دوست داشتم جلوی دوربین ایشان بروم.

فیلمنامه این اثر چه ویژگی‌‌هایی داشت که شما را به حضور در این پروژه ترغیب کرد؟

قصه و فیلمنامه را دوست داشتم؛ زیرا قصه سرراستی دارد و درباره موضوعات و مسائلی است که این روزها فراموش شده‌اند و کسی به آن‌ها نمی‌پردازد.

مثلاً چه موضوعاتی؟

موضوعاتی مثل روابط خانوادگی و ارتباطاتی که میان مردم کوچه و محله حاکم است، و این‌که پایگاهی به‌عنوان مسجد در قصه وجود دارد و اعمالی به‌جز عبادت و نماز و روضه در آن انجام می‌شود. در سریال «سر دلبران» مسجد پاتوق فرهنگی اهالی محل است و در آن فعالیت‌‌های مفید اجتماعی انجام می‌شود. همه این موارد و پرداختن به سنت‌‌ها برای من خوشایند بود، هرچند حضور در چنین آثاری ریسک به حساب می‌آید، آن‌هم در دورانی که اغلب آثار به اتفاقات جوان‌پسند می‌پردازند و مضمون اغلب آن‌ها عشق‌‌های مثلثی و موضوعاتی در این‌باره است. حال در این شرایط ما می‌توانیم حداقل سنت‌های موجود را نگه داریم و بگوییم در گذشته چنین مردمی داشتیم و شیوه و رفتارها این‌گونه بوده است.

درباره نقشتان کمی توضیح دهید و از ویژگی‌‌های آن بگویید.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های شخصیتی که آن را بازی می‌کنم متفاوت بودن او با آدم‌های دیگر قصه است. او شبیه هیچ‌کدام از آدم‌های دور و برش نیست، یعنی آدم‌های اطراف او انسان‌‌هایی معقول و ملموس هستند و این غیرمتعارف بودن و شبیه دیگران نبودن، می‌تواند این کاراکتر را از دیگران متمایز کند.

البته نقش شما قابلیت تبدیل شدن به تیپ را داشت.

بله درست است و اگر این اتفاق می‌افتاد خیلی بد بود.

چرا؟

زیرا در میان آن همه کاراکتر، تیپ بودن صرف جوابگو نبود و خوب از آب درنمی‌آمد؛ به همین دلیل سعی کردم آن را به‌صورت «تیپ کاراکتر» بازی کنم. یعنی تیپی که به کاراکتر نزدیک باشد، یا کاراکتری که ویژگی‌‌های خاصی دارد و به‌نوعی تیپیکال است.

و به نظرم در سریال «سر دلبران» حضور متفاوتی دارید.

بله، خدا را شکر این اتفاق افتاده است.

دلیل یا دلایل این موفقیت چیست؟

با نویسنده اثر تعامل خوبی داشتم و پس از آن‌که پنج قسمت از فیلمنامه را خواندم با او گپ زدم و سپس باتوجه به شناختی که ایشان و کارگردان از من داشتند و باتوجه به سکانس‌‌ها و پلان‌‌هایی که از من دیده بودند، پیش رفتیم که به نفع نقش بود. از جایی به بعد نیز این مراوده تشدید شد و نویسنده بیشتر به موارد ذکر شده توجه می‌کرد؛ درواقع باید بگویم این تعامل مشترک نتیجه خوبی داشت که خروجی آن را می‌بینید.

در اولین تجربه همکاری با آقای لطیفی شیوه کارگردانی ایشان را چگونه دیدید؟

آقای لطیفی انسان خاصی است و از لحاظ اخلاقی فوق‌العاده مهربان و دموکراتند و با عوامل و بازیگران تعامل خوبی دارند و ارتباط عاطفی مفیدی با اعضا برقرار می‌کنند. شیوه ایشان در چگونگی هدایت بازیگران نیز این‌گونه است که اگر بازیگر در مسیر درست قرار گرفته باشد تلاش می‌کند که او را در مسیر درست نگه دارد و در غیر این صورت فضایی را ایجاد می‌کند تا بازیگر بتواند مسیر درست را پیدا کند. یعنی ایشان اصولا خیلی مستقیم به بازیگر تذکر نمی‌دهد و با ساختن فضا و ایجاد موقعیت او را در مسیر درست قرار می‌دهد. این را هم بگویم باتوجه به خصوصیاتی که آقای لطیفی دارد نوع کارگردانی‌اش نیز متفاوت است.

منظورتان نوع دکوپاژ و تدوین و کلاً مسائل فنی است؟

ایشان در این موارد استاد هستند و انسان درجه‌یکی به حساب می‌آیند.

شما طی سال‌های فعالیت‌تان چقدر تجربه حضور در آثار مناسبتی را داشته‌اید؟

از سال‌ها پیش که قاسم جعفری «کمکم کن» را ساخت در سریال‌های ماه رمضانی حضور داشته‌ام و «فاخته» نیز یکی از آثاری است که در ماه مبارک رمضان به روی آنتن رفت و کارگردان آن محمود معظمی بود و چند سال پیش به روی آنتن شبکه دو رفت. کلاً فکر کنم تاکنون در هفت یا هشت سریال ماه رمضانی ایفای نقش کرده‌ام.

درباره اهمیت آثار مناسبتی به‌خصوص سریال‌هایی که ویژه ماه مبارک رمضان تولید می‌شوند کمی توضیح دهید و این‌که این آثار چقدر در جذب مخاطب موثرند؟

به نظرم در حال حاضر دو نوع مخاطب داریم. دسته اول آن‌هایی هستند که مدام تلویزیونشان روشن است و برنامه‌‌های آن را دنبال می‌کنند. دسته دوم افرادی هستند که به آن‌ها «اپوزوسیون» می‌گویم. یعنی آن‌هایی که تلویزیون را تحریم کرده‌اند. این اپوزوسیونی‌‌ها زمانی به تماشای تلویزیون می‌نشینند که کار خاصی به دلشان بنشیند که این دسته در مناسبت‌‌ها به تعداد مخاطبان می‌افزایند. در کل برنامه‌‌های ماه مبارک رمضان برای مخاطبان اتفاقی ثابت شده است؛ یعنی در این میان قراردادی وجود دارد که آن‌ها را به دیدن سریال‌ها ترغیب می‌کند. این روند برای تلویزیون نیز تبدیل به فستیوالی کوچک شده و مخاطبان را به مقایسه آثاری وا می‌دارد که در شبکه‌‌های مختلف تولید شده‌اند.

و البته این رقابت میان کارگردان و عوامل نیز وجود دارد.

بله، همین‌طور است. مسلماً کارگردان، عوامل و بازیگران نیز دوست دارند آثارشان در ماه رمضان به روی آنتن برود؛ زیرا تلویزیون در چنینی مواقعی مخاطبان بیشتری دارد.

آثار مناسبتی معمولا در نحوه تولید با محدودیت‌‌های زمانی مواجهند. البته شاید در سریال «سر دلبران» با این ضرب‌العجل مواجه نبوده‌اید.

چرا. سریال «سر دلبران» قرار بود در رمضان سال گذشته به روی آنتن برود، بنابراین با این محدودیت‌‌ها مواجه بودیم، اما زمانی که پخش آن به امسال موکول شد روند تولید با طمأنینه و آرامش بیشتری انجام شد.

محدودیت‌‌های زمانی چقدر بر کیفیت آثار تولیدی تاثیر دارد؟

اگر به سریال‌هایی که با محدودیت زمانی مواجه بوده‌اند و به‌صورت ضرب‌العجل تولید شده‌اند توجه کنید، متوجه اشتباهات زیادی می‌شوید؛ زیرا اثر در زمانی محدود تولید شده و کارگردان و عوامل برای رسیدن به آنتن در موعد مقرر، از تکرار پلان‌‌ها چشم‌پوشی کرده‌اند و از جزییات گذشته‌اند.

محدودیت‌‌ها و سانسورهای سلیقه‌ای تلویزیون چقدر می‌تواند به اثر ضربه بزند و کیفیت بازی بازیگران را تحت تاثیر قرار دهد؟

مطمئناً این اتفاق آسیب‌زننده است و متاسفانه در اغلب آثار رخ می‌دهد. این اعمال سلیقه‌‌ها باعث می‌شود نه‌تنها سکانس که حتی قسمت‌‌هایی که زمان و انرژی زیادی برای آن صرف شده است از اثر حذف شود؛ و نکته جالب این است که همه فیلمنامه‌‌ها پیش از ساخت بارها بازخوانی می‌شوند و پس از تایید به مرحله تولید می‌رسند.

این ممیزی‌‌ها و اعمال نظرها چه تاثیری در کمیت مخاطبان دارد؟

آن‌گونه که پیداست انگار تلویزیون حواسش نیست که دارد مخاطبانش را از دست می‌دهد. گویی عده‌ای نشسته‌اند و در حال آمارتراشی هستند و تصمیم می‌گیرند و آثار را گزینش می‌کنند؛ درصورتی‌که این ما هستیم که در جامعه حضور داریم و با مردم زندگی می‌کنیم و می‌توانیم بازتاب‌‌ها را مشاهده کنیم و نظر آن‌ها را بدانیم. مسلماً زمانی که با دل مخاطب راه نمی‌آییم آن‌ها نیز شبکه تلویزیون را عوض می‌کنند و به دیدن شبکه‌‌های ماهواره‌ای روی می‌آورند و این‌گونه است که به‌راحتی مخاطبان را از دست می‌دهیم. قطعا نمی‌توانیم به مخاطب بگوییم همین است که هست! بلکه باید مخاطب‌سنجی کنیم و براساس نیاز و خواسته‌‌های مخاطبان به تولید اثر بپردازیم.

در سریال «سر دلبران» چقدر با چنین معضلاتی مواجه بودید؟

خدا را شکر خیلی کم. اشراف آقای شفیعی بر قوانین و محدودیت‌ها و آشنایی آقای لطیفی با خط قرمزها و تسلط‌شان بر قصه و فیلمنامه باعث شد کمتر با ممیزی مواجه شویم.

مطلبی هست که بخواهید درباره‌‌اش حرف بزنید؟

از تلویزیون می‌خواهم که به پیشکسوتان توجه بیشتری داشته باشد؛ زیرا اگر به همین روال پیش برویم با اتفاق‌‌های بدی مواجه خواهیم شد. مشخصاً این حرف‌ها غر زدن نیست، بلکه واقعیت است و لیست افرادی که بیکارند وجود دارد و همه چیز در این‌باره واضح و مشخص است.

و سخن آخر؟

زمانی مدیر شبکه بر چگونگی انتخاب بازیگران نظارت داشت و در تصمیم‌گیری‌‌ها موثر بود. به نظرم حال نیز بهتر است که این اتفاق بیفتد تا وضعیت بغرنج‌تر نشود و کار به جاهای باریک نکشد.




وحید خانه‌ساز

ارسال به دوستان
برچسب ها: صبا ، شهرام عبدلی
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: