khabargozarisaba.ir
دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷ - 2018 November 19
کد خبر: ۵۸۴۳۹
تاریخ انتشار: ۲۱ مهر ۱۳۹۷ - ۱۷:۱۹
سیروس همتی:
«هر کاری، چه تک‌پرسوناژ و چه پرپرسوناژ سختی‌‌های خود را دارد. با توجه به این‌که بیشتر هنرمندان تئاتر از راهی غیر از حرفه خودشان ارتزاق می‌کنند، هماهنگی بین افراد برای تمرین کمی دشوارتر بود.»

سیروس همتی؛ نمایشنامه‌نویس، کارگردان و بازیگر سینما و تئاتر در این روزهای پرکار خود، نمایشنامه‌ای متفاوت را به نام «مزا مزا» به روی صحنه برده است. متفاوت از آن لحاظ که این کار هم از نظر ساختار اجرایی آن و هم از نظر تعداد بازیگرانش با آنچه همتی تاکنون در کارنامه کاری خود داشته، متفاوت است.

در مورد سیروس همتی؛ کارگردان نمایش «مزامزا»، بهتر است بدانیم که او فردی علاقه‌مند به مطالعه است و دارای معلومات بالایی است. شاید به پشتوانه همین اطلاعات است که اغلب کارهای همتی خوب و باب طبع مخاطب خاص و عام تئاتر است. همتی در نمایش اخیر خود از بیانی طنزگونه استفاده کرده است و همین حال و هوای طنز باعث شده تا مخاطب ارتباط بیشتری با کار برقرار کند. فضا به گونه‌ای است که لبخند تلخی بر لبان تماشاگر می‌نشیند، که شاید در پس آن خنده‌ها، نطفه اندیشه‌ای خاص در بطن ذهن مخاطب شکل گیرد و بیندیشد که به‌راستی چطور ممکن است بر سر یک مسئله کوچک، فاجعه‌ای بزرگ به بار بیاید. مخاطبی که قطعاً بارها شاهد آن بوده که چه زندگی‌‌ها که بر سر مسائل بی‌اهمیت و پوچ از هم گسسته است یا در نزاع‌‌های خیابانی که غالباً بر سر هیچ و پوچ است، جان کسی گرفته شده یا فردی به‌شدت مصدوم شده است. همین مسئله که این روزها در سطح کلان با آن مواجهه هستیم دستمایه همتی برای نوشتن این نمایشنامه شد.

بازیگران به‌ترتیب حضور در صحنه: سامان دارابی، جواد پورزند، الهه زحمتی، سیروس همتی، آرزو نبوت، سروش طاهری، آزیتا نوری‌وفا، شهرام مسعودی، عرفان حق‌روستا، مهرداد رحیمی، علیرضا موسوی، میلاد ابراهیمی، امیرحسین اخیانی و علی یعقوب‌زاده هستند. عکاسی نمایش نیز بر عهده مارال غفوریان است. این نمایش از اول مهر روی صحنه رفته و تا اول آبان هرشب ساعت۲۰ در سالن استاد ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایران‌شهر پذیرای علاقه‌مندان است.

دانستن این نکته که همتی در کنار پرداختن به مسائل هنری، به تدریس ریاضی نیز مبادرت ورزیده است، خالی از لطف نیست. این نکته حکایت از آن دارد که ما با فردی مواجه هستیم که از ظرفیت‌‌های و توانایی بسیاری برخوردار است. به همین خاطر و نیز نام نامتعارف این نمایش کمدی-اجتماعی که به مسائل روز خود پرداخته، بهانه‌ای شد تا با این ایشان به گفت‌وگو بنشینیم که در زیر چکیده‌ای از آن را می‌خوانید:

چرا «مزامزا» و اصلاً معنای این نام چیست؟

«مزامزا» که نام یک نوع خاصی از اعدام است، ماجرای اعدام مردی است که با همسرش به تماشای نمایش می‌روند و به‌علت تاخیر در اجرای آن، اعتراض می‌کند. همین اعتراض کوچک موجبات اعدام او را فراهم می‌کند؛ اما از آن‌جایی‌که بودجه کافی برای اجرای حکم وجود ندارد، این مرد را به مزایده می‌گذارند تا هر کس که مبلغ بالاتری پیشنهاد داد، مالکیتش را در اختیار بگیرد.

ایده اولیه این داستان، از کجا آمده است؟

این مسئله که چرا همیشه در جامعه هنری، یک کار کوچک، مثل اعتراض شخصیت اصلی نمایش، مجازات بزرگی در حد اعدام به همراه دارد همیشه دغدغه من بود. نه‌تنها در جامعه تئاتری، که در سطح کلان‌تر و جامعه امروزی هم شاهد این امر بوده‌ایم که گاهی یک کار کوچک یا یک سخن بی‌اهمیت موجبات یک تراژدی را فراهم می‌آورد و منجر به یک فاجعه می‌شود. به این فکر می‌کردم که چگونه با دوستان و همکاران تئاتری خود کمی درد دل و مزاح کنم و این مسئله را با آن‌ها در میان بگذارم، دیدم که هیچ شیوه‌ای بهتر خود نمایش نیست. من با زبان تئاتر، با اهالی تئاتر صحبت کردم.

البته باید بگویم مطالعات قبلی من، نیز در شکل‌گیری این داستان داستان بی‌تاثیر نبوده است. نمایشنامه‌‌هایی از چخوف، پیتر هانکته؛ و البته بعدها دریافتم که نمایشنامه‌ای کمدی، به نام «دادگاه ویژه» نوشته ولادیمیر نیکولایویچ وجه تشبهاتی با نمایش «مزا مزا» دارد.

گویا قبلاً نام این نمایش چیز دیگری بوده است، علت تغییر نام آن چیست؟

بله، قبلاً نام این نمایش «قضیه ه سین» بود، قبلاً هم اشاره کردم که داستان نمایشنامه به نوعی حدیث نفس خودم و دغدغه من و امثال من است. دغدغه انسان امروزی در جامعه. «س» ابتدای نام کوچک، سیروس است و «ه» ابتدا فامیلم. ولی از آن‌جایی‌که در طراحی پوستر و سایر مسائل به مشکل برمی‌خوردیم، تصمیم بر آن شد تا نام «مزا مزا» را برای نمایش خود انتخاب کنم.

ساختار این کار با بقیه آثار شما متفاوت است و بی‌آن‌که شیوه خطی داشته باشد داستانی را پشت سر هم روایت کنید، و از تکنیک اپیزودی استفاده کرده‌اید، علتش چیست؟

در ابتدا این کار هم مانند تجربیات گذشته، در قالب ساختار ارسطویی بود؛ اما بعد از مدتی به این نتیجه رسیدیم که اگر بخواهیم روایتمان را در این ساختار پیش ببریم، جلوه‌‌های سمعی آن، همانند نمایش رادیویی بر کار غالب می‌شود و جلوه‌‌های بصری آن از دست می‌رود. برای همین تصمیم گرفتیم که پیروی از ساختاری متفاوت از کارهای قبل را در پیش بگیریم.

از لحاظ تعداد پرسوناژ هم شما نمایشی متفاوت را تجربه کردید، آیا این مسئله برایتان سخت نبود؟

هر کاری، چه تک‌پرسوناژ و چه پرپرسوناژ سختی‌‌های خود را دارد. با توجه به این‌که بیشتر هنرمندان تئاتر از راهی غیر از حرفه خودشان ارتزاق می‌کنند، هماهنگی بین افراد برای تمرین کمی دشوارتر بود. از طرفی هرچه تعداد عوامل یک کار بیشتر باشد، قطعاً هزینه‌‌های آن نیز بیشتر خواهد بود که باید از حمایت‌‌های بی‌دریغ آقای حمیدرضا علی‌نژاد، تهیه‌کننده کار «مزا مزا»، صمیمانه قدردانی و تشکر کنم.

می‌دانم که این روزها، روزهای پرمشغله‌ای برای شماست، می‌توانم بپرسم غیر از نمایش «مزا مزا» که علاوه بر کارگردانی و نویسندگی‌اش، در آن ایفای نقش هم دارید چه کارهای دیگری در دست دارید؟

علاوه بر «مزامزا» در سریال «دلدادگان» که از شبکه سه سیما در ساعت21 پخش می‌شود هم بازی می‌کنم. همچنین دو نمایش دیگر نیز در دست دارم. یکی به نام «پادشاه و کنیزک» که برگرفته از داستان اول «مثنوی معنوی» حضرت مولاناست، همان داستان کنیزک عاشق، که بعد از اتمام «مزا مزا» مقدمات اجرای آن را با همکاری آقای علی‌نژاد به‌عنوان تهیه‌کننده نمایش خواهیم چید. دومین کار «تمساح» نام دارد که اجرای آن موکول به سال آینده می‌شود.

با آرزوی موفقیت برای شما و همکارانتان، اگر نکته‌ای مانده لطفاً بیان کنید.

فقط می‌خواهم از زحمات تک‌تک عوامل این نمایش صمیمانه تشکر ‌کنم.

ارسال به دوستان
برچسب ها: صبا ، تئاتر
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: